Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

"Οι σελίδες ήταν λευκές ..."Το ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΌ ΣΆΒΒΑΤΟ μου...



Το βιβλίο μύριζε νέο. Μου το είχε συστηθεί έναν σερβιτόρο με μαύρα μάτια που το διαβάζα βαρετά μέσα σε μια μέρα χωρίς πελάτες, ούτε θυμάμαι την καφετέρια. Το θέμα, μου είπε, ήταν ενδιαφέρον, ήταν μια αστυνομική τωρινή ιστορία, παρόμοια με εκείνα του Πέτρου Μάρκαρη που διάβασα το περασμένο καλοκαίρι.

Πήγα στο βιβλιοπωλείο και διάβασα ένα απόσπασμα από την πρώτη σελίδα πριν να το αγοράσω. Μου άρεσε. Το πήρα από την τσάντα στη στάση του λεωφορείου και διάβασα ένα άλλο απόσπασμα. Το άφησα στο κομοδίνο και περίμενα την νύχτα με προθυμία να το διαβάζω άνετα στο κρεβάτι. Έκανε κρύο. Όταν το άνοιξα και έβαλα τα γλιάγλιά μου, είδα ότι τις σελίδες του ήταν όλες λευκές, δεν υπήρχε τίποτα γραμμένο.

 Ήρθανε στο μυαλό μου τα μαύρα μάτια του...
Η είδηση ​​του θανάτου μου εμφανίστηκε στις εφήμεριδες δύο εβδομάδες αργότερα, όταν βρήκαν το σώμα μου. Μια αστυνομική ιστορία στηριζόταν στο κεφάλι μου...



Να θυμηθείτε να αφήσετε ένα σχόλιο με το URL του Λογοτεχνικού Σαββάτου σας ...

Καφέ με αγάπη...




Ήρθε να γράφει...


ΕΝΑΣ ΕΚΠΤΩΤΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

SKEPSEIS

2 σχόλια:

  1. καλησπέρα, κι εγώ εδώ είμαι... φιλιά από Ελλάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γειά σου! Μετά από την μετακόμηση... και εδώ είμαι εγώ!

      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή